pijl

Mijn eigen bevallingsverhaal: de geboorte van Amélie

Mooie en positieve bevallingsverhalen horen is erg belangrijk als je zwanger bent, want als je uit je omgeving de mooie verhalen hoort krijg je een positieve boost en dat is belangrijk voor je voorbereiding op een ontspannen geboorte. Het tegenovergestelde is helaas ook waar. Hoe vreselijker de verhalen zijn, hoe meer angst je kunt krijgen voor je eigen bevalling en angst is juist iets wat je niet kunt gebruiken op het moment dat je baby geboren wordt.

Daarom hierbij mijn geboorteverhaal. Ik hoop dat het je inspireert!

In 2012 was ik in verwachting van Amélie. Ik was, nog voordat ik in verwachting was, al enthousiast over de zwangerschapscursus HypnoBirthing. Dus na een aantal gesprekken met mijn lief (zie vorige blog) kon ik hem overhalen mee te gaan naar de cursus. Na de cursus oefende ik trouw (bijna) elke dag met het ontspanningsscript voordat ik ging slapen. Jarno deed hierbij heel goed mee en we vielen bijna standaard tijdens het luisteren naar het script in slaap.

Ik had in de zwangerschap al vroeg last van veel harde buiken. Deze gebruikte ik om de ademhalingstechnieken van de cursus toe te passen en te oefenen. Ik had ook besloten om met niet te veel mensen hierover te praten, want ik kreeg al gauw door dat het behoorlijk wat losmaakte in mijn omgeving. Opmerkingen als: "wacht maar tot je bevallen bent, dan piep je wel anders" of "pffff....pijnloos bevallen kan echt niet" en andere goedbedoelde opmerkingen bleven toch bij mij hangen en gaven me een negatief gevoel. Dat wilde ik niet. Dus keek ik vaak naar mooie geboortefilmpjes online en las ik veel mooie geboorteverhalen van andere moeders. Dit sterkte mijn gevoel om ons kindje een mooi en rustig welkom in deze wereld te heten enorm.

Geboorteverhaal
Op zondag 23 december werd ik 's morgens wakker met een beetje een menstruatiegevoel en harde buiken. Het eerste wat ik dacht was; het zou toch niet vandaag beginnen? Het was wat vroeger dan de verloskundigen voorspeld hadden. Toch bleven de harde buiken aanhouden.

zwangerschapscursus Zwolle

Elke 20 minuten werd mijn buik hard en het voelde ook wat drukkender dan anders. Dit ging eigenlijk de hele dag zo door. In de avond besloot ik met een weeëntimer-app toch eens eea bij te houden. Al snel kwamen we erachter dat het serieus was, dus ik belde de verloskundige. Zij was er al vlot en constateerde 3 cm ontsluiting...het was dus echt begonnen. Het moment daarna hadden Jarno en ik even een momentje waarin we stilstonden en echt beseften dat ons meisje echt snel bij ons zou zijn. 

zwolle dsc-0302-300x200

Daarna ging hij als de wiedeweerga nog wat laatste klusjes in huis doen en ondertussen besloot ik om op een fysiobal te gaan zitten voor de tv, met een stoel voor me waar ik mn hoofd op kon laten rusten. Friends stond aan! en naarmate de tijd vorderde kreeg ik steeds minder mee van wat er op de televisie stond en keerde iksteeds meer in mezelf. Ik had liever niet dat Jarno aan me ging zitten, maar ik had zijn aanwezigheid echt wel nodig. Dus hij heeft (na het klussen ;-)) de hele tijd bij me gezeten en tussen de weeën door met me gekletst en gezorgd voor de dingen die ik op dat moment nodig had.

...slotfase van de bevalling
en toen was het moment daar dat ik naar de slaapkamer wilde,  omdat ik anders later nog de trap op moest. De golvingen waren erg heftig en ze duwden zo hard naar beneden dat mijn lijf echt aan het persen was. Ik had 8 cm ontsluiting en Jarno haalde op mijn verzoek de verloskundige en de kraamverzorgster erbij. Ik wilde gewoon mensen om mij heen. Zij waren aan het praten en dat leidde mij op een fijne manier af zodat ik heel goed de ontspanning op kon zoeken.
Al kreunend en steunend liet ik mijn lijf persen. Ik kon ook niet anders...
Op een bepaald moment heb ik geroepen dat 'ze' er bijna uit kwam, zo voelde het ook echt. Ik bleek 10 cm ontsluiting te hebben en de vliezen werden op dat laatste moment doorgeprikt.

Ik ging zitten op de baarkruk, Jarno zat achter mij en ondersteunde mij. Daar werd na 12 minuten op 24 december 2012 om 02.42 onze prachtige Amélie geboren....

(o ja...met nog een klein scheurtje die gehecht moest worden....en nee....van dat scheurtje heb ik niks gevoeld ;-))

Pijn....
"Heb je dan pijn gevoeld, Nienke? Je hebt toch een HypnoBirthing® cursus gedaan?". 
Dat is een van de vragen die ik het meest hoor. De grote misvatting rondom Hypnobirthing is dat het een cursus pijnloos of complicatieloos bevallen is.
Ja, er zijn vrouwen die zo in zichzelf keren dat ze geen pijn ervaren, ikzelf heb op een aantal momenten wel degelijk pijn gevoeld. Die pijn voerde alleen geen boventoon en ik kon het heel goed aan.
Ik was relaxed en ik had mijzelf van tevoren verteld en ingeprent dat ik geen pijn zou gaan voelen, maar vooral druk. Dit was dan ook zo. Ik voelde vooral veel, heel veel druk. Op de momenten dat ik geen fijne houding had of mijn flow werd onderbroken werd het gevoel van druk een pijnlijke druk.

Als ik de zwangerschapscursus geef wil ik geen nadruk leggen op wel pijn of geen pijn. Want waarom zou je tijdens de geboorte van je kindje niks willen/mogen voelen?
Er gaat leven door je heen en deze oerkracht van de natuur zal je gaan voelen. Het vrouwenlijf is fenomenaal, fantastisch gemaakt en het is ook perfect gemaakt om een kindje te baren. Ik heb dat ook echt zo ervaren tijdens de geboorte van Amélie. Het gevoel wat je daarbij gaat ervaren, of het nou pijn, druk of een ander soort sensatie is is een transformerend gevoel wat je, als je het in vertrouwen over je heen laat komen, juist ongelooflijk gaat bekrachtigen op het moment dat je baby daar is. 

Mijn tip:
Richt je niet op het hebben van wel of geen pijn tijdens de geboorte, maar op het natuurlijke proces van je lijf en je kindje. Op de ontspanning, de ademhaling en vooropgesteld een liefdevol welkom voor jullie baby.

Nu is het echt niet zo dat ik zo'n vrouw ben met een perfect lichaam om te baren en dat dit voor jou misschien niet mogelijk is. Nou nee....dat is dus niet waar hè?!:-) Elke vrouw kan zich oefenen in het ontspannen, goed ademhalen en elke moeder kan dit vertrouwen in haar lijf krijgen. Ook kan elke partner leren hoe hij zijn vrouw/vriendin het beste kan ondersteunen. Hoe hij naar haar kan luisteren en hoe hij kan communiceren met de zorgverleners.

Zelfs als de geboorte ineens allemaal onverwachte wendingen neemt. Zelfs dan is het mogelijk om een prachtige geboorte te krijgen. Daarover zal ik volgende keer meer schrijven...

 zwolle dsc-0398-300x200zwolle dsc-0346-300x200zwolle dsc-0317-300x185

Volgende blog
In mijn volgende blog zal ik het geboorteverhaal van onze tweeling vertellen. Een totaal ander verloop, maar toch vrijwel dezelfde beleving: ontspannen en met heel veel vertrouwen op de kids en op mijn lijf!

Als mijn verhaal je geïnspireerd heeft en/of je bent benieuwd naar mooie bevallingsverhalen van anderen? Dan raad ik je aan vooral eens te kijken op de website: www.mooiebevallingen.nl


Laat een bericht achter - aantal berichten: 0



Bent u de eerste die reageert?



Laat een bericht achter

naam
e-mail
website
bericht
Schrijf zes in cijfers: